Arnold Janssen - Postać Arnolda Janssena jest świetlanym i bardzo stosownym wzorem dla ludzi naszych czasów.

Zapraszamy właśnie Ciebie do posłuchania życiorysu św. Arnolda Janssena.

Drukuj

Radość Ucznia Chrystusa!

pusty-grobJego zmartwychwstanie nie należy do przeszłości; zawiera żywotną siłę, która przeniknęła świat. Tam, gdzie wszystko wydaje się martwe, ze wszystkich stron pojawiają się ponownie kiełki zmartwychwstania. Jest to siła nie mająca sobie równych. To prawda, iż wiele razy wydaje się, że Bóg nie istnieje: widzimy niesprawiedliwość, złość, obojętność i okrucieństwo, które nie ustępują. Jednak jest równie pewne, że pośród ciemności zaczyna zawsze wyrastać coś nowego, co wcześniej czy później przynosi owoc. Na wyrównanym polu pokazuje się znów życie, uporczywe i niezwyciężone. Jest wiele rzeczy strasznych, jednak dobro zawsze powraca, wyrasta i szerzy się. Codziennie w świecie rodzi się piękno, wskrzeszone i umocnione nawałnicami historii. Wartości pojawiają się ponownie w nowych formach i rzeczywiście człowiek odrodził się wiele razy z sytuacji, które wydawały się nieodwracalne. Oto siła zmartwychwstania, a każdy ewangelizator jest narzędziem tego dynamizmu.
Ojciec Święty Franciszek , Evangelii Gaudium nr 276

Tylko silne przekonanie i doświadczenie mocy zmartwychwstania Jezusa w naszym zranionym świecie mogą utrzymać nas i upoważniają nas do zaangażowania się. Jakiekolwiek jednak  są nasze zwycięstwa, małe czy wielkie, one wszystkie są manifestacją mocy zmartwychwstania i przedzierają się w naszą współczesność. Wielkanoc zaprasza nas do kontemplacji i radości do pamięci, że Bóg jest z nami, tak w radościach jak cierpieniach.
„Aby wyzwolić nas z cierpień i niezdolności kochania Bóg, który cierpi wraz z nami, nie dokonał jakiejś potężnej manifestacji mocy, ale posłał swego ukochanego Syna, by cierpiał tak jak my i przez swoje cierpienie wyzwolił nasz z bólu i zła. Zamiast wyjaśnić nam nasze cierpienie Bóg dzieli je z nami.”(Wolterstrorff) I nie tylko ból dzieli ale i radość - tą moc, która z ziarna czyni źdźbło. Moc Życia, które objawia się w Chrystusie.
Uchwydźmy się Go, wzrastajmy w Nim i wszczepiajmy nasze życie zwycięstwa i sukcesy, cierpienia i porażki w Jego życie. To jest nasze życie w Bogu, przeżywać z Nim noce i dni.
Gdy wstaję, noszę rany jego śmierci. Moje powstanie nie usuwa ich. One mnie znaczą. Jeśli chcesz wiedzieć kim jestem, włóż tam swą rękę… Będę patrzył na świat przez łzy (radości!) Być może zobaczę rzeczy, których bym nigdy nie dostrzegł suchymi oczyma.

Paschalnej radości na czas świętowania Bożego Z martwych powstania...

Drukuj

Wierzę w Jezusa Chrystusa Odkupiciela

wierze w syna bozego„Chrystus, Syn Boga żywego”, przemawia do ludzi równocześnie jako Człowiek. Przemawia Jego życie, Jego człowieczeństwo, Jego wierność prawdzie, Jego miłość wszystkich ogarniająca. Przemawia z kolei Jego śmierć na Krzyżu, zdumiewająca głębia cierpienia i oddania. Kościół nie przestaje przeżywać Jego śmierci na Krzyżu i Jego Zmartwychwstania. Są one treścią codziennego życia Kościoła. Z ustanowienia bowiem samego Chrystusa — swojego Pana — Kościół stale sprawuje Eucharystię, znajdując w niej „źródło życia i świętości” (por. Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa), znak skuteczny łaski i pojednania z Bogiem, zapowiedź życia wiecznego. Kościół żyje Jego tajemnicą, czerpie z niej bez wytchnienia i stale szuka dróg, ażeby tę tajemnicę swojego Mistrza i Pana przybliżać ludzkości: ludom, narodom, coraz nowym pokoleniom, każdemu człowiekowi — jakby wciąż powtarzał za Apostołem: „postanowiłem (...) nie znać niczego więcej, jak tylko Chrystusa, i to ukrzyżowanego” (1 Kor 2, 2). Kościół trwa w kręgu Tajemnicy Odkupienia, która stała się najgłębszą zasadą jego życia i jego posłannictwa”. (Redemptor Hominis 7)


Wierzę w Jezusa Chrystusa Odkupiciela

Panie Jezu Chryste, tak niedawno przeżywałyśmy okres Twego przyjścia na ziemię, rozważałyśmy Słowo, które stało się Ciałem, a oto już stajemy wobec krzyża, egzaminu miłości. Otwórz nas na te tajemnice i pomóż je wciąż rozważać na nowo, abyśmy zrozumiały jak wielkie jest dzieło odkupienia.
 Ciebie prosimy…

To prawda, że trudno się patrzy na Syna Bożego leżącego w zwierzęcym żłobie, ale obudzona miłość  w sercu zbliża do Niego i każe się nad Nim pochylić. Natomiast o wiele trudniej stanąć wobec Syna Bożego wiszącego na krzyżu, zmaltretowanego naszą własną złością, obarczonego naszymi grzechami. Trudniej, bo chciałoby się uciec od tej bolesnej sytuacji, bo chciałoby się zapomnieć o swoich własnych przewinieniach i grzechach, które do tej sytuacji doprowadziły, trudniej, bo chciałoby się zobaczyć wszystkich winnych tej sytuacji, oprócz siebie. Trudniej, bo na ciele Jezusa widnieją bardzo wyraźne ślady naszych bezmyślności i głupoty, która tak bardzo uderzyła w Syna Bożego i powaliła na ziemię, przybiła do krzyża. Tymczasem to właśnie tu i w ten sposób dokonało się nasze odkupienie.

Drukuj

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego

witraz„Oto Panna pocznie i porodzi Syna (…)
On bowiem zbawi lud swój od jego grzechów”.  Mt 1, 21

Kochane Siostry!
Tą, która pierwsza otrzymała światło zbawienia, która doświadczyła jego skutków, czyli wolności od zła i grzechu była Maryja, Niepokalana Dziewica i matka Syna Bożego. To w niej Pan Bóg pokazał do czego został powołany człowiek, do czego została wezwana każda z nas – do wyzwolenia ze zła, grzechu i wszystkich jego następstw, jakich doświadcza człowiek po buncie w ogrodzie życia.
Wyzwolenie od zła dokonało się wtedy, gdy Bóg mocą swej łaski dotknął życia Maryi już w chwili poczęcia, zaś Jej człowieczeństwo przepełniło się bóstwem w chwili Jej Zwiastowania. Od chwili poczęcia stała się wolna, od chwili Zwiastowania stała się pełna, pełna darem łaski. Tak się realizuje ludzka osobowość ku pełni człowieczeństwa. Cóż bowiem znaczyłaby wolność gdyby była pusta? A cóż znaczyłaby pełnia gdyby nie była wyzwolona? Ta prawda jest kluczem do zbawienia, które zaczyna się na ziemi, ale wypełnia się w ojczyźnie niebieskiej, gdzie z duszą i ciałem odeszła Matka Zbawiciela.
Prawda o Zwiastowaniu jest dla nas przynagleniem i zachętą do podejmowania ciągłej przemiany, byśmy mogły zaświadczyć przed światem, że Bóg nawiedził lud swój i go wyzwolił.
Mija 125 lat od chwili kiedy nasze Siostry napełnione mocą Ducha starają się nieść tę radosną prawdę o zwiastowaniu ludziom każdego pokolenia i języka. To wielki zaszczyt, ale też zarazem obowiązek. Jako Służebnice Ducha Świętego, który był głównym reżyserem zwiastowania chcemy się zastanowić na ile podejmujemy z całą konsekwencją miłości nasze duchowe wyzwolenie i napełnienie. Czas Wielkiego Postu, jak również czas kolejnej jubileuszowej rocznicy chcemy przeżyć właśnie z takim nastawieniem a szczególnie:
- chcemy podjąć stałą pracę nad wyzwalaniem siebie z tego wszystkiego, co Bogu przeszkadza stawać się obecnym i widocznym w naszym życiu,
- poprzez modlitwę chcemy wciąż napełniać się Bożym duchem, który w nas stwarza nowego człowieka w prawdzie i miłości, aby Bóg owocował w nas i przez nas,
- w Roku Jubileuszowym chcemy jeszcze raz zawierzyć siebie i nasze wspólnoty Maryi Niepokalanej, która nie tylko jest dla nas modelem i wzorem, ale też pomocą w wypełnieniu naszego zakonno-misyjnego powołania.
Maryjo, Oblubienico, Służebnico i Matko nasza, dziękujemy Ci za wzór jaki nam ukazujesz przez swoje Fiat i wyśpiewane Magnificat. Zawierzamy Ci nasze życie i prosimy, abyś wyjednała nam wszystkie potrzebne łaski na drodze realizacji naszego powołania i wzrostu naszej służby misyjnemu dziełu zbawienia świata.

W miłości Ducha Świętego, złączona w modlitwie


                                                                                                       s. Renata, Teresa Sałamacha, SSpS
                                                                                                                  Przełożona Prowincjalna

Racibórz, Zwiastowanie, 2014

Drukuj

Rok Jubileuszowy

jubileuszOd 08.12.13 nasz Rok Jubileuszowy jest otwarty, a my jednoczymy się z Siostrami na całym świecie dziękując Bogu za 125 lat uczestniczenia w Misji. W święto Zwiastowania w Polskiej prowincji, w domu prowincjalnym w Raciborzu będziemy dziękować i wielbić Boga za Jego dzieła.

Chwalmy Pana. Składajmy dzięki Trójjedynemu Bogu, który z miłości powołał nasze Zgromadzenie i podtrzymuje naszą odwagę i wytrwałość poprzez nasze opowieści o walce i bólu, o zwycięstwach i radości, o gniewie i cierpliwości, poprzez nasze opowieści o błogosławieństwie i przebaczeniu, o uroczystościach i żałobie, opuszczeniu i nadziei.

Świętujemy i rozpoznajemy obecność Ducha Świętego, który przewodzi w ludzkiej historii  i w życiu Zgromadzenia. Jak bardzo uprzywilejowane jesteśmy, by służyć Duchowi Jezusa, który utrzymuje Dobrą Nowinę o Jezusie. Niech pamięć o przeszłości i prowadzenie Ducha zainspiruje nas wizją dzielenia się misją Jezusa w przyszłości. Chcemy wsłuchiwać się w głos Ducha i wzrastać jako uczennice wypełnione miłosierną miłością i prorocką (profetyczną) odwagą.

Jako SSpS na nowo uświadamiamy sobie, że misja Jezusa jest naszą misją. Jesteśmy umocnione doświadczeniem spotkania się ze Zmartwychwstałym Panem, napełnione Jego Duchem, by wprowadzać sprawiedliwość, pokój jako styl naszego życia i misji. Pozostajemy kobietami skupionymi na Bogu żywym.

Drukuj

Wielkopostne Skupienia w klasztorze Annuntiata

krzyzZapraszamy na wielkpostne skupienia w klasztorze Annuntiata

dla kobiet 16 marca br., dla meżczyzn 30m marca 2014

Program:

od 9.00 – Okazja do spowiedzi świętej
9.15 – Hymn do Ducha Świętego
Gorzkie Żale
9.45 – Nauka
Przerwa
10.45 – MSZA ŚWIĘTA
Modlitwa Anioł Pański
12.00 – Posiłek w auli
Inscenizacja wielkopostna pt: „Błogosławieni miłosierni”
13.00 – Błogosławieństwo eucharystyczne
Zakończenie ok. 13.15

Drukuj

Rekolekcje zimowe w Nysie

„Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane" (Ef 5, 1)

Te słowa przyświecały nam podczas zimowych rekolekcji u SSpS w Nysie, które poprowadził o. Mariusz Góryjowski SVD. Podkreślił, że życie każdego człowieka to ciągłe uczenie się i zdobywanie szczytów, ale przede wszystkim ciągła droga do Jezusa i z Jezusem.

o. Mariusz SVD oparł swoje homilie na osobie św. Pawła, podkreślając jego zapał misyjny i na nowo odkrywanie Chrystusa jako naszego Pana i Zbawiciela. W kolejnym dniu o. Rekolekcjonista przywołał postać św. Piotra – prostego rybaka powołanego przez Jezusa do głoszenia wielkiej Tajemnicy Bożej. Pierwszy raz powołany do pójścia za Jezusem, po raz drugi – jako dojrzałego człowieka, Jezus pyta o MIŁOŚĆ. Jeśli żyjemy zgodnie z Bożymi przykazaniami to doskonalimy się w Miłości, jako największej ze wszystkich cnót.

Misje

polska

Praca w Polsce

Modlitwy

Kontakt

Zgromadzenie Misyjne Służebnic Ducha Świętego
Congregatio Missionalis Servarum Spiritus Sancti (CM SSpS)
ul. Starowiejska 152,
47-400 Racibórz
tel. (0-32) 415-50-51, 415-98-09 Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Referat Powołaniowy Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Referat Misyjny Zgromadzenia Misyjnego Służebnic Ducha Świętego
ul. Starowiejska 152;
47 - 400 Racibórz
tel.32/415 95 84;
e-mail referat Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.: www.siostrymisyjne.pl
Konto Misyjne:
BGŻ 15 2030 0045 1110 0000 0061 7240 z dopiskiem "na cele Misyjne"

Intencje

wyslij