Drukuj

Nowicjat

"Nowicjat jest czasem gruntownego przygotowania się do całkowitego oddania siebie Bogu w służbie apostolskiej przez życie według rad ewangelicznych. Wprowadza w ściślejsze naśladowanie Chrystusa oraz w życie i duchowość naszego Zgromadzenia" (Konst. 510). Nowicjat rozpoczyna się dniem obłóczyn, w którym kandydatka otrzymuje strój zakonny i po dwóch latach kończy się złożeniem ślubów: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa na jeden rok (śluby czasowe).

Głównym celem nowicjatu jest przygotowanie do ślubów. Nowicjuszka uczy się naśladować Chrystusa czystego, ubogiego i posłusznego na drodze rad ewangelicznych. Jest to ciągle jeszcze czas rozeznawania i umacniania swego powołania. Dokonuje się to poprzez modlitwę, codzienną Eucharystię, pracę, apostolat, życie wspólnotowe, wykłady, przykład i wspólnie przeżywany czas.. W całym tym procesie towarzyszy nowicjuszce mistrzyni poprzez indywidualne rozmowy formacyjne, które często stają się miejscem porządkowania i ukierunkowywania całego życia - jego przeszłości, teraźniejszości i przyszłości na Chrystusa i w Nim szukania ostatecznych odpowiedzi i sensów.

Towarzyszenie duchowe, a przede wszystkim modlitwa - osobista, rozmyślanie, jak również ta przeżywana we wspólnocie nowicjackiej - ma prowadzić do coraz większego otwierania się na działanie Ducha Świętego, tak by pozwalać Mu kierować sobą. Nowicjuszka w pierwszym rzędzie ma nawiązywać miłosną relację z Chrystusem, którego Oblubienicą pragnie się stać. Moc Duch Świętego i modlitwa są tutaj głównymi środkami dzięki, którym będzie ona w stanie podjąć jasną decyzję, czy chce złożyć śluby.

Nowicjuszka poznaje lepiej prace w Zgromadzeniu, jego cele, zadania, buduje też swą miłość do niego. W trakcie nowicjatu uczestniczy w wykładach dotyczących misjologii, dogmatyki, ślubów, duchowości zgromadzenia, duchowości życia wewnętrznego i innych. Uczy się także języka angielskiego. Ważny aspektem życia jest wspólnota. Tutaj uczy się otwierania na drugiego człowieka, kochania go, doświadczania inności, budowania zdrowych relacji, współodpowiedzialności i okazywania siostrzanej miłości.

W ciągu tygodnia jedno popołudnie przeznaczone jest na apostolat - przebywanie z ludźmi, często chorymi, samotnymi, uzależnionymi. Po pierwszym roku nowicjatu, który jest rokiem kanonicznym (przepisanym przez prawo kanoniczne) nowicjuszki udają się na półroczne praktyki do mniejszych wspólnot Zgromadzenia, gdzie uczą się większej samodzielności i odpowiedzialności. Tam też więcej czasu poświęcają pracy z ludźmi w różnych apostolatach (praca z dziećmi, młodzieżą, kółka misyjne, praca w ochronkach, parafiach). Po powrocie do domu nowicjackiego, który w naszym Zgromadzeniu znajduje się w Sulejówku, następuje czas bezpośredniego przygotowania do złożenia ślubów zakonnych. Z dniem, w którym składa swoje pierwsze śluby czyli po 2 latach po obłóczynach, rozpoczyna kolejny etap formacji zakonnej, jakim jest juniorat.